บ๋าว

.

ไม่นานมานี้ได้มีโอกาสนัดเจอกับเพื่อนที่คณะ

เริ่มมาจากเพื่อนคนหนึ่งที่เพิ่งแต่งงานไปเป็นตัวตั้งตัวตีนัดหมายมากินข้าวพูดคุยเฮฮากัน

กลุ่มที่ไปก็ไม่กี่คน เป็นกลุ่มเล็ก ๆ นั่งกินอะไรกันแบบง่าย ๆ คุยกันไถ่ถามสารทุกข์สุกดิบกันไป

อาจมีรายละเอียดที่เปลี่ยนแปลงไป แต่ตัวตนทุกคนยังเป็นคนเดิมที่เราเคยรู้จักกันมาก่อน

แต่สำหรับผมในรอยยิ้มและเสียงหัวเราะบนโต๊ะอาหารในวันนั้น

อาจเป็นเพียงแค่การหนีจากอะไรบางอย่างเท่านั้นเอง

.

นับจากวันที่ผมเดินออกมาจากรั้วมหาวิทยาลัยและเผชิญกับโลกกว้างก็นับเป็นปีที่สี่แล้ว

สังคมในมหาวิทยาลัย ในคณะอันหวานชื่นที่เราต่างคิดว่ามันเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของโลกในสมัยนั้น

เทียบกับโลกภายนอกแล้ว ก็เป็นเพียงแค่เสี้ยวหนึ่งของความจริงที่เราต้องพบเจอ

เด็กน้อยอีโก้สูงที่คิดว่าตัวเองเจ๋งเหลือเกิน กลับกลายเป็นเพียงฟันเฟืองเล็ก ๆ ตัวหนึ่งที่ขับเคลื่อนสังคม

ไฟที่ลุกโชนร้อนแรงกลับมอดดับเหลือเพียงถ่านแดง ๆ ในกองขี้เถ้าที่แผดเผาความมั่นใจของตนเองจนหมดสิ้น

ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไรที่ความฝัน ความหวังต่าง ๆ มันหลุดลอยไปหมด

รู้ตัวอีกทีก็เมื่อความฝันสุดท้ายหลุดลอย และทำได้แค่เพียงยืนมองมันหายลับไปอย่างเจ็บปวด

ชีวิตอย่างที่เป็นอยู่ ไม่ใช่อย่างที่หวัง

ชีวิตอย่างที่หวัง เป็นเพียงก้อนความฝันลมลมที่ผ่านมาและผ่านไป

นี่คือสิ่งที่โลกขัดเกลาเ้ราออกมา เพื่อให้เติบโตเป็นส่วนหนึ่งของสังคมที่มีคุณภาพ (ของใคร) อย่างนั้นหรือ

อุดมการณ์ในการใช้ชีวิตแบบสุขนิยมที่เฝ้าใฝ่ฝัน เป็นนายตัวเอง ไม่ใช่เพียงมนุษย์เงินเดือนที่ทำงานตามสั่งไปวันวัน

ใครบางคนบอกว่าเราจำเป็นต้องลำบากต้องยอมไปก่อน เพื่อจะปลดแอกตัวเองเมื่อเราพร้อมในวันหนึ่ง

แต่ใครจะรู้ว่า่จะมีวันนั้นหรือเปล่า

และกว่าจะถึงวันนั้น เราจะไม่ถูกโลกนี้กลืนไปหมดแล้วหรือเปล่า

ถึงตอนนั้นเราอาจเป็นแค่เพียงร่างเปล่ากลวงที่หมดแล้วซึ่งแรงขับในการใช้ชีวิตใด ๆ

.

ผมกลัว

กลัวตัวเองในวันข้างหน้า

กลัวว่าตัวเองในวันข้างหน้าจะกลายเป็นคนที่ไร้ค่าจนแม้แต่ตัวผมในวันนี้ยังเบือนหน้าหนี

อนาคตที่เคยเป็นความหวัง กลายเป็นความน่าพรั่นพรึงเมื่อเห็นตัวเองถูกดูดกลืนศรัทธาในตัวเองออกไปเรื่อย ๆ

เราทุกคนต่างก็หวัีงจะเป็น somebody ในสังคม

แต่สุดท้ายเราก็พบว่า จริง ๆ แล้วเราก็เป็นได้แค่ nobody ในโลกสีเทาใบนี้เท่านั้นเอง

.

หลังจากเพื่อน ๆ แยกย้ายกันกลับไปหมดแล้ว เป็นผมเองที่เอ่ยปากชวนเพื่อนอีกสองคนไปต่อ

ผมไม่ได้ดื่มแอลกอฮอลล์มาพักใหญ่ แต่วันนี้ผมรู้สึกอยากนั่งจิบอะไรเบา ๆ แล้วนั่งคิดทบทวนอะไรไปเรื่อย ๆ

เพื่อนสองคนต่างก็แปลกใจที่ผมเป็นฝ่ายชวนเอง และคิดไปต่าง ๆ นานาว่าผมอาจมีปัญหาหัวใจ

ต้องขอโทษสองคนนั้นจริง ๆ ผมไม่ได้มีปัญหาหัวใจอะไรเลยแม้แต่น้อย

ผมแค่มีปัญหาที่แม้แต่ตัวเองก็ไม่รู้ว่าปัญหานั้นคืออะไร

อาจเป็นแค่เพียงชั่วขณะหนึ่งที่ผมอยากหนีจากความจริงบางอย่าง

ความจริงที่ผมเริ่มหมดศรัทธาในตัวเอง

เหล้าขวดนั้นพร่องไปไม่ถึงครึ่ง

เราพูดคุยสัพเพเหระกันอยู่สามคน ทั้งเรื่องสาระและเรื่องสัปดนทั้งหลาย

ผมหัวเราะเสียงดังลั่นอย่างสะใจ

ราวกับจะหัวเราะเยาะภาพตัวเองที่สะท้อนในแก้วใสใบนั้นเอง

.

Title : I Tried / Artist : Bone Thugs-N-Harmony feat. Akon